Το ΔΗΚΟ αναμφίβολα βρίσκεται σε μια διαρκή περίοδο κρίσης, κυρίως λόγω της αδυναμίας του να διατηρήσει τον ρυθμιστικό ρόλο, που για δεκαετίες κατείχε. Αναντίρρητα η επιλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη για τις Προεδρικές Εκλογές του 2023, και η επιτυχία του να εκλεγεί, κάλυψε κάπως τις αντιπολιτευτικές φωνές εντός του κόμματος. Ωστόσο σήμερα δύο χρόνια μετά τις Προεδρικές Εκλογές και ένα χρόνο πριν τις Προεδρικές, το ΔΗΚΟ βρίσκεται εν μέσω μιας ιδιαίτερα δύσκολης κατάστασης με έντονη εσωστρέφεια και μουρμουρητά για τον τρόπο με τον οποίο η ηγεσία του κόμματος επιλέγει να πορεύεται.
Αριθμός ψήφων που έλαβαν
Νικόλας Παπαδόπουλος (αρχηγός κόμματος)
Χριστιάνα Ερωτοκρίτου: 6073
Χρύσης Παντελίδης: 4477
Στις επικείμενες εκλογές αναμένεται να επαναδιεκδικήσουν και οι τρεις
Ψήφοι που έλαβαν:
Παύλος Μυλωνάς: 4163
Πανίκος Λεωνίδου: 3323
Ο Παύλος Μυλωνάς έχει ήδη δηλώσει πως δεν θα επαναδιεκδικήσει έδρα με το ΔΗΚΟ, ενώ ετοιμάζεται να ιδρύσει νέα πλατφόρμα με τον Κωστή Ευσταθίου.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Cypronetwork στη μάχη του σταυρού ενόψει των Βουλευτικών του 2026, προηγείται ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νεόφυτος Χαραλαμπίδης.
Ψήφοι που έλαβαν:
Χρίστος Σενέκκης: 1910
Ζαχαρίας Κουλίας: 1813
Ο Ζαχαρίας Κουλίας αν και δικαιούται να επαναδιεκδικήσει, δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του.
Αριθμός ψήφων που έλαβε: 1613
Αριθμός ψήφων που έλαβε: 2693
SWOT Ανάλυση για το ΔΗΚΟ ενόψει των Βουλευτικών Εκλογών του 2026
Δυνατά σημεία (Strengths)
- Σταθερή αυτοδιοικητική παρουσία, με επιτυχίες σε αρκετούς δήμους, κυρίως μέσα από συνεργασίες, που διατηρούν ή επαναφέρουν το ΔΗΚΟ σε τοπικά κέντρα εξουσίας.
- Διακριτή κοινοβουλευτική ομάδα, με έμπειρα και μετριοπαθή στελέχη που μπορούν να εκφράσουν τον χώρο του Κέντρου.
- Ιστορικό βάθος και αναγνωρισιμότητα, με παραδοσιακή υποστήριξη από στρώματα του δημοσιοϋπαλληλικού και μεσαίου χώρου.
Αδύνατα σημεία (Weaknesses)
Αρνητικό αποτέλεσμα στις Ευρωεκλογές, με απώλεια δυναμικής και συσπείρωσης, και ενίσχυση των αντιλήψεων περί εκλογικής κόπωσης του κόμματος.
Εσωστρέφεια και έλλειμμα στρατηγικής συνοχής, που αναδεικνύονται μέσα από δηλώσεις, διαρροές και δημόσιες διαφοροποιήσεις
Αμφιλεγόμενη σχέση με την Κυβέρνηση, που δημιουργεί φθορά και αμηχανία μεταξύ της βάσης και των στελεχών.
Αδυναμία να εκπέμψει ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, εν μέσω στροφής του Κέντρου προς άλλες κατευθύνσεις (ΕΛΑΜ, Οδυσσέας Μιχαηλίδης)
Γήρανση του πολιτικού στίγματος, χωρίς νέα πρόσωπα με αυθεντική απήχηση στις νεότερες γενιές.
Ευκαιρίες (Opportunities)
Πιθανές συνεργασίες με κόμματα του Κέντρου, όπως πρότεινε ο Πανίκος Λεωνίδου, για κοινά ψηφοδέλτια στις βουλευτικές.
Πολιτικό Συνέδριο ανασυγκρότησης, που μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο επανεκκίνησης με νέο αφήγημα και επικαιροποιημένες θέσεις.
Αξιοποίηση απογοήτευσης από τη διακυβέρνηση, εφόσον το ΔΗΚΟ διαφοροποιήσει σταδιακά το στίγμα του από την Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη.
Προσέγγιση απογοητευμένων μετριοπαθών ψηφοφόρων, από ΔΗΣΥ ή από τον προοδευτικό χώρο, που αναζητούν «τρίτο δρόμο».
Ανάδειξη ζητημάτων κοινωνικής συνοχής, π.χ. ακρίβεια, υγεία, περιβάλλον, ως εναλλακτική από την πόλωση ή την ηθικολογία.
Απειλές (Threats)
Εκλογική ενίσχυση ανεξάρτητων σχημάτων ή νέων κινημάτων, όπως εκείνο του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, που μπορεί να απορροφήσουν ψηφοφόρους και στελέχη.
Συνεχιζόμενη ταύτιση με την Κυβέρνηση, χωρίς εμφανή πολιτικά κέρδη, οδηγεί σε φθορά και σύγχυση στο εκλογικό σώμα.
Ανταγωνισμός εντός του Κέντρου από ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ, ακόμα και ΕΛΑΜ, δημιουργεί πίεση σε περιοχές όπως Λάρνακα, Πάφος και Αμμόχωστος.
Προσωποπαγής διαχείριση της ηγεσίας, χωρίς θεσμική ανανέωση ή καταγραφή πολιτικών δεσμεύσεων, ενδέχεται να εντείνει την εσωκομματική κόπωση.