Η νέα παγκύπρια δημοσκόπηση της Prime Consulting για λογαριασμό του SIGMA αποτυπώνει ένα πολιτικό σύστημα σε φάση μεταβατικής αναδιάταξης, με έντονη ρευστότητα, μειωμένη κομματική ταύτιση και υψηλό βαθμό κοινωνικής απογοήτευσης. Τα δεδομένα δεν καταγράφουν απλώς μια οριακή μάχη για την πρωτιά· καταγράφουν μια βαθύτερη κρίση αντιπροσώπευσης που διαπερνά οριζόντια το εκλογικό σώμα.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε παγκύπρια το διάστημα 4–12 Μαρτίου 2026, με 1.003 επιτυχημένες συνεντεύξεις σε άτομα 18 ετών και άνω με δικαίωμα ψήφου. Η δειγματοληψία ήταν τυχαία στρωματοποιημένη πολυσταδιακή και η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη μέθοδο CATI (τηλεφωνικές συνεντεύξεις μέσω ηλεκτρονικού συστήματος), με στατιστικό σφάλμα ±3% σε διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Σημειώνεται ότι το δείγμα δεν έχει σταθμιστεί, στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην ερμηνεία των οριακών διαφορών.
Στην πρόθεση ψήφου, ο Δημοκρατικός Συναγερμός και το ΑΚΕΛ συγκεντρώνουν από 17%, ενώ στα έγκυρα ψηφοδέλτια αμφότερα διαμορφώνονται στο 18%. Η αριθμητική ισορροπία μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, εντός του στατιστικού σφάλματος, επιβεβαιώνει ότι η μάχη για την πρωτιά παραμένει ανοιχτή και πολιτικά απρόβλεπτη. Καμία δύναμη δεν εμφανίζεται να διαθέτει καθαρό προβάδισμα, γεγονός που μεταφέρει το κέντρο βάρους στη συσπείρωση και στη διαχείριση των αναποφάσιστων.
Το ΕΛΑΜ καταγράφει 11% (12% στα έγκυρα), παγιώνοντας τη θέση του ως τρίτου σταθερού πόλου. Το Άλμα ακολουθεί με 9% (10% στα έγκυρα), επιβεβαιώνοντας ότι υπάρχει κοινωνικός χώρος για νέες πολιτικές εκφράσεις. Το ΔΗΚΟ περιορίζεται στο 7%, η Άμεση Δημοκρατία στο 5%, ενώ το Volt Κύπρου κινείται στο 3% και η ΕΔΕΚ στο 2%. Η εικόνα του ενδιάμεσου χώρου παραμένει κατακερματισμένη, χωρίς συγκροτημένο αντισυστημικό μπλοκ.
Ωστόσο, το πλέον καθοριστικό εύρημα δεν βρίσκεται στα ποσοστά των κομμάτων αλλά στη ρευστότητα του εκλογικού σώματος. Το 13% δηλώνει αναποφάσιστο και επιπλέον 8% δεν απαντά, διαμορφώνοντας ένα συνολικό 21% εκλογικής αβεβαιότητας. Πρόκειται για κρίσιμη μάζα που δύναται να μεταβάλει ουσιωδώς τους τελικούς συσχετισμούς. Η κοινωνιολογική προέλευση των αναποφάσιστων δείχνει ότι σημαντικό μέρος προέρχεται από τον χώρο του ΔΗΣΥ (23% των σημερινών αναποφάσιστων τον είχαν ψηφίσει το 2021) και σε μικρότερο βαθμό από το ΑΚΕΛ (14%), στοιχείο που επιβεβαιώνει τη χαλάρωση των παραδοσιακών κομματικών δεσμών.
Οι συσπειρώσεις αποτυπώνουν τη διαφοροποίηση της κομματικής αντοχής. Το ΑΚΕΛ εμφανίζει συσπείρωση 69%, το ΕΛΑΜ 64%, ενώ ο ΔΗΣΥ περιορίζεται στο 54%. Το ΔΗΚΟ καταγράφει 50%, ενώ μικρότερα κόμματα κινούνται αισθητά χαμηλότερα. Η εικόνα αυτή καταδεικνύει ότι το πρόβλημα του κομματικού συστήματος δεν είναι απλώς η διεκδίκηση νέων ψηφοφόρων, αλλά η αποδυνάμωση της κομματικής πίστης.
Ως προς τα κριτήρια που θα καθορίσουν την ψήφο, το Κυπριακό προηγείται με 23%, ακολουθεί η οικονομία με 18%, ενώ η διαφθορά συγκεντρώνει 12%. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι η εκλογική συμπεριφορά διαμορφώνεται πρωτίστως γύρω από ζητήματα εθνικής στρατηγικής και οικονομικής ασφάλειας. Παράλληλα, το γεγονός ότι μόλις 6% δηλώνει ότι η ιδεολογία αποτελεί βασικό παράγοντα επιλογής υποδηλώνει μετατόπιση από την ιδεολογική ψήφο στην αξιολογική ψήφο.
Το συναισθηματικό υπόστρωμα της κοινωνίας παραμένει βαρύ. Το 50% δηλώνει ότι το κυρίαρχο συναίσθημά του απέναντι στην πολιτική είναι η απογοήτευση, ενώ 15% δηλώνει οργή. Η ελπίδα περιορίζεται στο 3%, ένδειξη χαμηλής εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα. Παράλληλα, το 69% θεωρεί ότι χρειάζεται αλλαγή του κομματικού χάρτη, στοιχείο που αποτυπώνει δομική αμφισβήτηση της υφιστάμενης πολιτικής αρχιτεκτονικής.
Η αξιολόγηση της εκτελεστικής εξουσίας λειτουργεί συμπληρωματικά σε αυτή την εικόνα. Το 71% δηλώνει όχι και τόσο ή καθόλου ικανοποιημένο από το έργο του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, έναντι 28% που εκφράζει ικανοποίηση. Η δυσαρέσκεια αυτή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε άμεση εκλογική μετακίνηση, αλλά ενισχύει το γενικό κλίμα πολιτικής επιφυλακτικότητας.
Συνολικά, η δημοσκόπηση της Prime Consulting δεν αποτυπώνει απλώς μια ισοπαλία κορυφής. Αποτυπώνει ένα πολιτικό σύστημα σε φάση αναπροσαρμογής, όπου ο δικομματισμός παραμένει αριθμητικά ισχυρός αλλά πολιτικά αποδυναμωμένος, ο τρίτος πόλος σταθεροποιείται, νέοι σχηματισμοί διεκδικούν χώρο και ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος αναζητά πειστική εναλλακτική.
Η εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου διαγράφεται όχι μόνο ως σύγκρουση κομματικών μηχανισμών, αλλά ως δοκιμασία επανασύνδεσης πολιτικής και κοινωνίας. Και σε αυτή τη δοκιμασία, το ζητούμενο δεν θα είναι απλώς η πρωτιά, αλλά η ανασυγκρότηση της πολιτικής εμπιστοσύνης.
